Op vrijdag 17 augustus hebben we de Heilige Mis opgeluisterd in het rusthuis Ter Bleeke van Oostmalle. Wat is het toch mooi om zoveel warmte en dankbaarheid te krijgen van de bewoners en hun familie. Na de viering geven onze jeugdige zangers altijd nog een dikke knuffel aan de bewoners van het rusthuis en dat doet bij velen toch weer een traantje wegpinken.
Verslag van het Kinderkoor Meer lezen »
01/10: H. Theresia van Lisieux
02/10: H. Engelbewaarders
04/10: H. Franciscus van Assisi
07/10: O.L.Vrouw van de Rozenkrans
15/10: H. Theresia van Avilla
16/10: H. Gerardus Majella
16/10: H. Margareta-Maria Alacoque
21/10: H. Ursula
28/10: HH. Simon en Judas Taddeüs
Feest- en Herdenkingsdagen oktober Meer lezen »
[shashin type=”photo” id=”79,78,75″ size=”small” columns=”3″ order=”user” position=”center”]Op woensdag 15 augustus was er naar goede gewoonte om halfacht ’s avonds Mariahulde en Kaarskensprocessie in het Mariapark.
Stralende zon in de dag maar met een bang hart zagen we tegen de avond de hemel betrekken. Gelukkig kwam Onze-Lieve-Heer te hulp met een licht aanwakkerende wind en voor het aanvangsuur waren de wolken verdreven. Alles kon buiten doorgaan zoals gepland en gehoopt.
Ons kinderkoor was – niettegenstaande de vakantieperiode – talrijk aanwezig en dat maakte de viering weer zeer stemmig. Het was deugddoend met zo velen zingend en biddend samen te zijn – Lourdes in zakformaat. Dank aan alle deelnemers en medewerkers.
Verslag van de Kaarskensprocessie Meer lezen »
Wij zijn Liesbeth en Lotte, leiding tijdens het kamp van de Jongerenwerking.
We zijn dit jaar naar Affligem gegaan. We logeerden in het jeugdhuis van de abdij van de Benedictijnen dat daar vlakbij was. De leiding vertrok dinsdag 21 augustus om de laatste dingen nog voor te bereiden. De kinderen kwamen woensdag rond 15 uur aan op
de kampplaats. Er waren zeven leiders voor een groep van 31 kinderen. Woensdag, nadat de kinderen aangekomen waren, hebben we een paar kennismakingsspelletjes gespeeld totdat de ouders vertrokken waren. Daarna opende pastoor Lecleir het kamp officieel met een gebed en een kleine uitleg over Benedictus en de abdij waar we verbleven. Toen dat gebeurd was zijn we naar het bos vertrokken voor het groepsverdelingsspel. Na de verdeling van de groepjes heeft Tariq de kampregels uitgelegd en zijn we aan tafel gegaan. We konden zelfs nog buiten eten, wat wel leuk was. Als iedereen klaar was met eten en de afwas gebeurd was, kregen ze een bed toegewezen. Om de dag af te sluiten hebben we nog een spel gespeeld en het avondgebed gedaan. De volgende morgen om 7.30 uur begon de dag voor de kinderen. Als iedereen aangekleed was en beneden stond, werd er per groepje een ochtendgebed gebeden. Daarna was het tijd voor het ontbijt. Als de afwas dan gebeurd was, hield de pastoor een conferentie. Om 10.30 uur was er de mis in een kleine kapel bij de abdij. Na de H. Mis was het alweer tijd om te gaan eten. We speelden na de afwas nog een groot bosspel waar iedereen zijn fantasie in kwijt kon. De leiding, verstopt in het bos, werd geamuseerd door toneeltjes en de creativiteit van de kinderen. De bedoeling van het spel was om in de hemel te geraken. En de conclusie was, omdat niemand erin geslaagd was, dat het moeilijk is om de hemel te bereiken. Na dat leerrijke bosspel was het tijd voor de biecht.
De volgende dag was het tijd voor de dagtocht. De ochtend zag er hetzelfde uit als elke ochtend, behalve de H. Mis die was op locatie deze keer. We vertrokken tegen half elf op de kampplaats en kwamen tegen half twaalf aan bij een klein, net gerestaureerd kapelletje. Na de H. Mis, die opgedragen werd voor het 50-jarig huwelijksjubileum van Walter en Ursula, hadden de kookouders een heerlijke picknick klaarstaan voor ons. Daarna wandelden we verder. Toen we vertrokken gaf Hendrik iedereen een kleine initiatie in het marcheren, maar het werd niet echt lang volgehouden… Omdat sommige kinderen moe werden, zijn een aantal van hen met de auto teruggekeerd. Die kinderen hebben dan gekleid.
Zaterdag was alweer de laatste volledige dag van het kamp. Die avond hebben we ‘bontenavond ‘gedaan. De leiding had een aantal sketches voorbereid en 3 kinderen deden ook een imitatie van een paar deelnemers. Het werd een geslaagde avond aan het kampvuur met een ijsje als afsluiter.
De laatste dag namen we met de ouders deel aan de H. Mis in de abdij en we sloten af met een picknick.
Deze editie van het kamp van de Jongerenwerking was weer de moeite waard.
Bedankt aan de kookploeg en aan onze medeleiding en alle kinderen!
Verslag Zomerkamp Jongerenwerking Meer lezen »
Beste Nieuwsbrieflezer,
Alles valt terug wat op zijn plaats, zoals we het eigenlijk wel gewend zijn: de school is terug gestart, de files zijn er weer, de dagen worden korter, de favoriete series op tv zijn terug van weggeweest … kortom de zomer is een vage herinnering geworden. En toch heeft deze tijd zijn charme: een frisse wandeling in het herfstbos, de knusse warmte in ons gezellige huis terwijl buiten de gure wind waait en de felle regenvlagen tegen de ramen kletteren, verwachtingsvolle kinderoogjes voor Sinterklaas, de betovering van Kerstmis … Een mens wordt er helemaal lyrisch van…
En ook het Mariapark heeft zijn charme in deze tijd van het jaar. Een bezoekje aan het in herfsttinten getooide park, een kaarsje branden aan de grot, een praatje maken met iemand van de groenploeg of met een andere bezoeker. En straks genieten van alles wat met Kerstmis te maken heeft in het Mariapark. U leest er alles over verder in deze nieuwsbrief.
Met vriendelijke groeten,
De Redactie
Nieuwsbrief september Meer lezen »
Feest- en herdenkingsdagen september Meer lezen »
Morgen vertrekken de jongeren van de -13 weer op kamp.
Het kamp heeft dit jaar plaats op het domein van de abdij van Affligem. (http://www.abdijaffligem.be)
De accommodatie is er recent vernieuwd en het oogt er heel mooi en perfect. Als de weergoden ook nog een beetje willen meewerken dan wordt dit weer een heel tof kamp. We hopen dat de -13 jarigen er heel wat zinvolle bagage mee van terugnemen.
Alvast dank aan de leiding die vandaag al vertrokken en volop bezig zijn met de voorbereidingen.
15 augustus: de hoogdag van de tenhemelopneming van Maria.
Maria’s liefde tot God draagt haar omhoog.
Jezus’ liefde voor Zijn moeder trekt haar omhoog.
Voortaan deelt zij als eerste mens
de volle heerlijkheid van de heilige Drie-eenheid.
Zo werd zij een teken van hoop voor ieder van ons.
Goede Moeder Maria,
als eerste onder de mensen
hebt gij het geluk mogen smaken
van de verheerlijking bij God.
In U zien wij hoeveel God houdt
van wie eenvoudig en nederig is
en alleen de dienst van medemensen op het oog heeft.
Help mij om Uw voorbeeld te volgen in mijn leven van elke dag, in uren van vreugde en pijn.
Dan hoop ik eens en voorgoed
met U te kunnen delen in de uiteindelijke heerlijkheid
die God aan ieder van ons
heeft beloofd.
Onze Lieve Vrouw Hemelvaart Meer lezen »
Jubileum 1 – 175 jaar
De kapel van het Mariapark bestaat dit jaar 175 jaar. Burggraaf Du Bus de Gisignies, eigenaar van het kasteel in Oostmalle en op terugreis van Java in 1830, beloofde tijdens een storm de Heilige Maagd Maria een kapel te bouwen als hij behouden zou thuiskomen. In 1837 – precies 175 jaar geleden – liet hij inderdaad de kapel van Onze Lieve Vrouw van Goede Bijstand oprichten op zijn grond.
Jubileum 2 – 30 jaar
In de helft van de vorige eeuw kwam de kapel en het omliggende park volledig in verval. Decennia lang werd ze totaal verwaarloosd. Maar op 13 september 1982 – precies 30 jaar geleden – stelde een zekere Sus Van Hoeck aan Walter en Ursula voor om samen met een aantal vrijwilligers het park, de grot en de kapel terug op te knappen. 30 jaar later is het Mariapark van Oostmalle een begrip in de regio en ver daarbuiten.
Jubileum 3 – 50 jaar
Mensen die niet graag in de belangstelling staan toch in de bloemetjes zetten is een netelige opdracht. Toch wil de redactie hier niet voorbij gaan aan het 50-jarig huwelijksjubileum van de grote bezielers van het Mariapark: Walter en Ursula Huybrechts-De Gruyter. Op 28 augustus 1962 – precies 50 jaar geleden – gaven ze elkaar hun ja-woord. Dat dit ja-woord hen zou leiden naar het Mariapark konden ze toen moeilijk voorzien: Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. Wat Walter en Ursula in al die jaren onbaatzuchtig gepresteerd hebben is moeilijk in enkele woorden te omvatten. Maar één ding is zeker: 50 jaar geleden zijn twee geweldige mensen in de echt verbonden en daardoor een eenheid geworden die de kracht gevormd heeft om de hun toegewezen taak in het Mariapark op de schouders te nemen.
Proficiat met jullie gouden jubileum!
Walter zal zich eind juni nog lang geheugen. Hij kwam onverwachts in aanraking met haartjes van de processierups. Het kostte hem enkele nachten slaap en een bezoek aan de dokter dat geen soelaas bracht – er bestaat namelijk geen remedie tegen de vreselijke jeuk.
Enkele jaren geleden werd het Mariapark tijdens de zomermaanden ook al eens geplaagd door processierupsen. Kaal gevreten eikenbomen en ernstige jeukhinder zijn de meest bekende gevolgen. Walter had er toen al mee kennis gemaakt. Maar niets wees er op dat het park weer ongewenste bewoners had.
Processierupsen eten steeds ’s nachts in groepen en vervellen in gemeenschappelijke spinsels.
De processierupsen danken hun naam aan de gewoonte om “in processie” vanuit hun spinsels op stammen of dikke takken naar het gebladerte te trekken. De processierupsen hebben een grijs-grauwe kleur met lichtgekleurde zijden en zijn getooid met lange haren. In mei komen ze te voorschijn, tijdens het uitlopen van de eikenbladeren. Ze worden volwassen in juni. Vaak worden ze pas opgemerkt, als ze de bomen gedeeltelijk kaal hebben gevreten. Eikenbomen (vooral inlandse, soms ook Amerikaanse) genieten hun voorkeur. Bij gebrek aan voedsel nemen ze ook genoegen met de bladeren van andere boomsoorten.
De rups verdwijnt met de verpopping. Het gevaar is hierdoor echter niet geweken, de haren van de processierups blijven in de boom aanwezig. Het duurt ongeveer 5 jaar voordat de haren vergaan zijn.
Grote groepen processierupsen kunnen eikenbomen volledig kaal eten. Toch ondervinden gezonde bomen weinig hinder van een eenmalige vraat. Meestal krijgen de eikenbomen tijdens de zomer of het volgende jaar opnieuw bladeren omdat de rupsen de knoppen niet eten.
Wie ooit in aanraking kwam met de processierups, zal zich waarschijnlijk de hevige jeukhinder nog wel herinneren. De lange haren, die de rupsen bij verstoring loslaten, kunnen bovendien in het lichaam tot ernstige ontstekingen of astmatische reacties leiden! Ze bevatten immers mierenzuur en zijn voorzien van een weerhaakje.
Walter weet er nu weer alles van. Samen met hem hopen we dat het een uitzonderlijk voorval was. In ieder geval zal hij volgend jaar elke “processie” argwanend in het oog houden.
Krabben jeuken kriebelen branden Meer lezen »
