Toen we de vorige nieuwsbrief aan het samenstellen waren, wisten we niet waar gebleven van de warmte. Het waren zowat de heetste dagen van het jaar. Nu, amper twee maanden later, is het gemakkelijk zo’n twintig graden minder en denken we er al aan om de verwarming aan te steken. Het kan snel veranderen!

De afgelopen maanden zijn we weer heel bedrijvig geweest in het park. En dat moest wel want alles groeide en bloeide dat het een lieve lust was. Zo slecht als alles groeide in het voorjaar, zo uitbundig werd de bloei in de zomer. Ons geduld en toewijding zijn dubbel en dik beloond geworden. Het meest uitbundig zijn de knolbegonia’s. Die bezwijken bijna onder het gewicht van hun eigen bloemen. Tijdens de erg hete periode in augustus moesten we om de twee dagen meer dan 120 liter water ronddragen om ze niet te laten uitdrogen. Dat was telkens al gauw anderhalf uur werk per keer. En verder was er natuurlijk nog het oppoetsen van het park tegen de kaarskensprocessie. Nog wat snoeien links en rechts, de paden harken en vegen, de kantjes knippen, wieden in de nieuwe aanplanting, regelmatig grondbedekking bijdoen om onkruidgroei te voorkomen … weeral heel veel dank aan de groenploeg voor hun inzet!

Zij die aanwezig waren op de kaarskensprocessie hebben kunnen zien dat we het O.L.Vrouwbeeld niet alleen in de bloemetjes gezet hebben, maar ook nog voor goede en gelijkmatige verlichting ervan gezorgd hebben, met een kap er over. Dit hebben we niet zelf bedacht, maar ‘afgekeken’ van de kaarskensprocessie
in Lourdes. Enkele van onze meer technische mensen hebben dit dan verder uitgewerkt, met een heel mooi resultaat tot gevolg. Ook het dragen van de Pater-noster hebben we aangepast aan wat we gezien

hebben in Lourdes. De dragers moeten nu niet meer met de handen omhoog lopen, wat heel veel uithoudingsvermogen vroeg. Het is door het nieuwe systeem veel gemakkelijker geworden. Ook de doeken en de kar hebben we aangepast. Met goede medewerkers en uitgeslapen stielmannen kan men veel… Wie het gemist heeft, kan volgend jaar komen zien!

Dat waren de parkweetjes weer – tot volgende keer!
Walter & C°

Herinneren jullie je nog de processierupsen die Walter te grazen hadden genomen ? Hij was amper bekomen van dit onwelkom avontuur of hij kon opnieuw beginnen krabben. Nee, geen processierups deze keer maar een zeer heftige reactie na contact met een berenklauw. Voor wie de berenklauw niet kent: de berenklauw is plant die 3 à 4 meter hoog kan worden, met enorme bladeren die behaard zijn en grote witte bloemen in rozetvorm. Het sap van de berenklauw maakt de huid overgevoelig voor zonlicht. Bij regenweer of zonder zon irriteert de plant veel minder. Ongeveer 24 uur na het contact met het sap ontstaan brandende rode vlekken die enkele uren later overgaan in een scherp begrensde ontsteking van de huid met zwelling en pijnlijke blaarvorming.
De letsels kunnen er uitzien als echte brandwonden, genezen zeer traag en laten nadien een vaalgrijze verkleuring van de huid achter als litteken. Het kan meerdere jaren duren vooraleer die verkleuring verdwijnt. Als het sap in de ogen terechtkomt, kan zelfs blindheid ontstaan.
In het Mariapark staan geen berenklauwen, maar Walter is er wellicht mee in aanraking gekomen tijdens het proper maken van de grachtkant. De korte broek en het zonnige zomerweer deden de rest …