#tuin

PARKWEETJES

grasmaaierDe lenteactiviteiten zijn achter de rug. Mei en juni waren erg druk wat betreft het ontvangen van groepen, communiekantjes, fietsers en wandelaars. De 1e communiekantjes waren blij dat ze de liedjes die ze geleerd hadden voor hun communie nog eens konden zingen. Ze gingen dan ook zo fier als een gieter terug naar huis met een Paternoster.
De vele begonia’s in het park staan nu prachtig. Onze kweker haalt eer van zijn werk. En zoals ieder jaar hebben we wel al vele honderden liters water moeten aanslepen om de bloemen niet te laten verdrogen en de frisgroene kleur van de bladeren te behouden.
De grote snoei is al kunnen gebeuren door een aannemer. Maar de opkuis zelf was voor onze medewerkers. Een heel karwei maar het is vlot verlopen.

In de winter hebben de hortentia’s heel erg geleden onder de vrieskou en de natte lente heeft er ook niet veel goeds aan gedaan. Boven alle verwachtingen hebben ze zich toch goed herpakt.

We proberen altijd een stukje over het dierenrijk van het park te vertellen, maar het is precies alsof er met de jaren minder en minder dieren in het park zijn.

De vogeltjes zijn er natuurlijk wel nog. De talrijke meesjes, merels, mussen en een enkel roodborstje en winterkoninkje hebben hun kroost grootgebracht. Ze zorgen voor wat welkom gezang op de zachte zomeravonden.

Er zijn wel beestjes waar we een overvloed van hebben: mieren! Overal waar je maar kunt bedenken krioelen ze rond. Het park ligt vol hoopjes fijn zand dat ze naar boven woelen in hun ijver om nog meer nesten te bouwen. Het is dan ook niet te verwonderen dat ze door de groenploeg uitgeroepen zijn tot vijand nummer één! Mierenpoeder, lokdozen, huismiddeltjes, alles is goed en toegelaten in de strijd tegen deze plaag… En vijand nummer twee blijven de slakken. Ook in de bestrijding daarvan zijn we ondertussen zeer vaardig geworden, maar het blijft een nooit ophoudende strijd.

Je ziet het, het park is in goede handen!

Dat waren de parkweetjes weer – tot volgende keer!
Walter & C°

PARKWEETJES

13553934-blossom-apple-trees-garden-at-the-spring-sun-at-the-sky

Daar is de lente, daar is de zon

Bijna, maar ik denk dat ze weldra zal komen.

De falus inpudibus staat al in bloei

En de blaadjes krijgen bomen …

 

Zo zingt Jan De Wilde in zijn overbekend lentelied en wij zitten ons nu toch al een dikke twee maanden af te vragen wanneer die lente dan eindelijk aankomt… De natuur doet haar ding, maar met grote tegenzin. Elke keer dat de temperatuur overdag weer naar 10 graden duikt lijkt het wel of de plantjes kruipen opnieuw een stukje dieper de grond in. En dat terwijl ze zich een dag eerder uiterst moeizaam een paar centimeter naar boven hadden gewurmd. De processie van Echternach voor plantjes …

Maar het mindere weer bezorgt de groenploeg van het Mariapark daarom niet minder werk. We hebben de tent aan de ontmoetingsruimte terug geplaatst, zodat we de meimaand-bezoekers met genoeg ruimte – droog en warm – konden begroeten. We hebben de rustbanken van het park een nieuwe laag vernis gegeven en ze terug op hun vaste stek geplaatst. Mits wat zon is het nu weer heerlijk om daar te zitten mijmeren. In afwachting van die zon werden de banken intussen al gebruikt door moedige bezoekers met paraplu en warme jas, vastberaden het koude weer trotserend.

 

We hebben van de enkele mooie dagen die er al geweest zijn ook geprofiteerd om de Kruisweg, de Verrijzeniskapel en de berging een laagje vernis te geven. Voor de volgende reeks mooie dagen staan de banken aan de grot op het programma.

 

Onze begoniakweker heeft van in de vroege lente zijn handen vol gehad om de weerspannige knollen in gang te krijgen. Alsof ze wisten dat het met de lente nog niet zo’n vaart zou lopen, bleven ze halsstarrig weigeren om enige vorm van blad tevoorschijn te toveren. In zoverre dat we hem hoorden zuchten dat het dit jaar niets zou worden met zijn begonia’s. Maar zie, ondertussen zijn het toch flinke plantjes geworden. Want toen de verwarmde veranda van zijn huis niet bleek te helpen om de plantjes in gang te krijgen, heeft onze kweker zich met een paar weesgegroetjes tot Hierboven gericht. En wat de verwarming niet lukte, kon Onze Lieve Heer wel gedaan krijgen. Her en der in het park staan nu flinke begonia’s die een fleurige zomer voorspellen. Dankjewel, aan allebei!

 

grasmaaierSinds kort is het Mariapark de trotse bezitter van een ferme machine: een zitmaaier! Het ding is ondertussen de lieveling geworden van Walter. Gedaan met uren achter de grasmachine aan te lopen, nu kan hij comfortabel gaan zitten om het werk te doen. Twintig keer buiten adem aan de startkabel trekken? Vergeet het! Sleuteltje omdraaien, gas geven en toet-toet weg zijn wij. Gras maaien is nu zo plezant dat hij het jammer vindt dat het gras amper groeit met die koude temperaturen…. En de pret is nog niet op in de herfst, want je kunt er ook bladeren mee opruimen en er hoort nog een aanhangwagentje bij waar je van alles in kunt laden. Nuttig speelgoed dus, we durven te wedden dat we Walter vaak door het park zullen zien ‘tuffen’.

Eind juni wordt dan weer de snoeier verwacht. Bij deze doen we een warme oproep voor bijkomende helpers om alles op te ruimen. Iedereen is welkom, man of vrouw, al is het maar voor een uurtje. We kunnen elke helpende hand gebruiken.

 

En bij deze wil ik toch nog eens mijn dank uiten aan de medewerkers die het gure lenteweer getrotseerd hebben om in het park te komen helpen!

 

Dat waren de parkweetjes weer – tot volgende keer!

Walter & C°

Tuin

tuinLogo
De bomen
komen uit de grond
en uit hun stam
de twijgen
En iedereen vindt het
heel gewoon
dat zij weer bladeren krijgen
We zien ze vallen
naar de grond
en dan opnieuw weer groeien
Zo heeft de aarde
ons geleerd
dat al wat sterft
zal bloeien

(Uit: Liggen in het gras; Toon Hermans)

Scroll naar top