Berichten met tag ‘#pasen’

Bezinning: Niets is vanzelfsprekendzondag 27 maart 2016


Dat je kunt lopen, zien, tasten, horen, ruiken en voelen, is dat vanzelfsprekend voor jou?
Dat er bloemen, bomen, zon, maan en sterren zijn,
heb je daar ooit bij stil gestaan?

Boeit het je nog, dat elk seizoen zijn eigen kleuren heeft? Dat er elke morgen een nieuwe dag begint,
dat er vriendschap bestaat, dat mensen verliefd kunnen worden, dat er kinderen geboren worden?

Het leven wordt maar echt een wonder als niets meer vanzelfsprekend is, als je een glimlach ervaart
als een gave en elke dag als een stuk leven dat je gegeven wordt.

Bouw geen muren om je heen, want dan zie je het echte leven niet meer.
Ga op weg met mensen die geloven dat het onmogelijke mogelijk kan worden.

Geloof in jezelf en in het leven. Droom niet over wat zou kunnen, maar begin eraan.


De Redactiedinsdag 21 april 2015


Beste Nieuwsbrieflezer,

We maken deze nieuwsbrief op het einde van de vastentijd, met de Goede week en Pasen voor de deur. We kunnen amper wachten om de lente en het nieuwe leven te omarmen. Want met Pasen dan verrijzen wij:

’t Is Pasen en de zonne zendtmuzieknoten
weer levensdoende kracht,
het nieuw geboren groen der lent’
al in de weiden wacht.
Geen oude wet, geen zurend brood,
geen zonde meer die ’t leven doodt.
’t Is Pasen, ’t is Pasen,
verrijzen wij met d’Heer verrijzen wij.

’t Is Pasen en verrijzenis
zingt elk vol dankbaarheid,
omdat d’Heer verrezen is,
die werd in het graf geleid.
Geen oude wet, geen zurend brood,
geen zonde meer die ’t leven doodt.
’t Is Pasen, ’t is Pasen,
verrijzen wij met d’Heer verrijzen wij.

Verrijzen wij met Hem weerom,
de winter is voorbij,
de zomer is daar wellekom.
Met d’Heer verrijzen wij.
Geen oude wet, geen zurend brood,
geen zonde meer die ’t leven doodt.
’t Is Pasen, ’t is Pasen,
verrijzen wij met d’Heer verrijzen wij.

Laat dit mooie Paaslied ook bij jullie Verrijzenis brengen.
En de lente … die kan je al volop komen opzoeken in ons geliefde Mariapark.

Met vriendelijke groeten,
De Redactie


PASENzondag 20 april 2014


paasbloemenPasen is geen vroom feest,
zachtjes te vieren,
zo midden de lente,
na de droefenis van Goede Vrijdag.

Pasen is het gewelddadig doorbreken
van krachtig leven,
tegen elke dood in.

Pasen is het onbegrijpbaar wonder
van de onderste steen boven,
van rotsen die water geven,
van woestijn waar brood te rapen valt.

Pasen is opstanding,
verrijzenis,
Pasen is nieuw leven.



zaterdag 19 april 2014


De medewerkers van het Mariapark 

wensen u allen een Zalig Paasfeest

Mooie-pasen-achtergronden-hd-pasen-wallpapers-afbeeldingen-23


Jezuszaterdag 19 april 2014


Ik heb zijn beeltenis maar vaag in mijn gedachten
en ik weet haast niets
van hoe Hij sprak en hoe Hij keek.
‘k zou willen weten hoe Hij liep en hoe Hij lachte,
‘k zou willen weten hoe Hij door zijn haren streek.

‘k zou willen weten of Hij appels at of noten
en hoe Hij hoestte als Hij bij de oever stond.
Hoe Hij zijn baard geknipt heeft
en zijn neus gesnoten,
iets van zijn oogopslag, zijn tanden en zijn mond.

en hoe Hij sliep en hoe Hij heeft ontbeten,
en of Hij koffie dronk of thee bij het ontbijt,
en of Hij wel eens met de deuren heeft gesmeten,
en of Hij hield van knoflook of van zoetigheid.

maar ik ruik wierook…
plechtig klinkt in alle talen
wat Hij gezegd heeft.
En ik verdwaal in mijn gebed,
want ik zoek de kleuren
van zijn kleed en zijn sandalen,
ik zoek gewoon … DE MAN VAN NAZARETH !


De Redactiewoensdag 26 maart 2014


Mooie-pasen-achtergronden-hd-pasen-wallpapers-afbeeldingen-23

Beste Nieuwsbrieflezer,

Pasen is in aantocht! Lente, Verrijzenis, licht, nieuw leven … Weg met de sombere kleuren van een winter die er eigenlijk geen was. Wit, geel, oranje, rood, groen, blauw … zon en blijheid. De natuur schept vreugde in uitbundigheid. En wij worden als herboren in het licht van de Paaskaars.

 

Ook het Mariapark is herboren. Fris lentegroen steekt overal vrolijk de kop op. Bonte voorjaarsbloeiers komen nieuwsgierig tevoorschijn en natuurlijk ligt ons beminde park er piekfijn bij – met dank aan de steeds ijverige groenploeg.

Kom het allemaal zelf maar eens bekijken.

Van harte welkom!

 

Met vriendelijke groeten,

De Redactie


Parkweetjesvrijdag 29 maart 2013


De Walter heeft afgezien … sommige nachten droomde hij zelfs van de hopen sneeuw die hij moest verzetten. Sneeuw ruimen, sneeuw scheppen, sneeuw schuiven en zien dat het een uur later alweer dicht gesneeuwd is en dat je kunt herbeginnen. Dagen en weken lang was het niet anders. Het moest er dus wel eens van komen: de RUG, of beter gezegd, de SNEEUWSCHEPRUG. Zoiets als een tenniselleboog, of een golfarm, of … maar dan niet van ’t sporten maar van sneeuw te scheppen. Alhoewel dat ondertussen ook een sport geworden is voor hem.
We mochten er hier niet over schrijven, Walter lijdt liever in stilte. Maar eigenlijk verdient hij een medaille voor die rug. Dus schrijven we er wel over. Want die enkele bezoekers van het besneeuwde Mariapark, die zijn hem dankbaar dat ze door zijn noeste werk toch dat kaarsje kunnen komen branden aan de grot, dat ze toch even hun zorgen kunnen neerleggen bij Maria. Want zorgen, die kijken niet naar het weer… en Walter die wéét dat. Daarom schept hij de sneeuw weg. Ook als het wat moeilijk wordt, ook als zijn wangen en neus bevriezen, ook als zijn rug pijn gaat doen.
Daarom Walter, krijg jij vandaag de gouden medaille voor de beste sneeuwscheprug aller tijden!
park
De lentekriebels, die traditioneel bij onze ploeg de kop opsteken bij de eerste zonnestraaltjes van februari, komen dit jaar maar moeilijk op gang. De vele sneeuw en de late vrieskoude zitten daar natuurlijk wel voor een groot deel tussen.

Toch hebben we geprofiteerd van de eerste – en tot op heden enige – zachte week van maart. We hebben het park een eerste grote opkuisbeurt kunnen geven, samen met de noodzakelijke voorjaarssnoei.

De bloemendames kwamen natuurlijk al direct aandragen met enkele bakken gevuld met viooltjes om het park op te fleuren. Op het einde van die week konden we de bakken niet rap genoeg weer naar binnen dragen. Niet dat de viooltjes de vrieskoude schuwen, maar de stenen bakken zouden gebarsten zijn bij temperaturen van tegen de min 10! Ondertussen hebben we ze weer op hun plek gezet, een beetje met een argwanend oor richting weersvoorspellers. Maar we hopen alsnog op een rijke bloei, een vergoeding voor het dubbele werk!

Het dierenrijk ontwaakt ook stilaan, ondanks de koude. Die richten zich meer op het lengen van de dagen blijkbaar.
De mannetjesmerels zijn al volop aan het vechten om de beste vrouwtjes en zingen daarbij hun mooiste liedjes. De mezen vullen hun buikjes goed om de broedperiode aan te kunnen en zelfs enkele eendenkoppeltjes zijn al op zoek naar een nestplaats in de beek.
We mochten ook nog enkele fazanten begroeten in het park – ontsnapt aan de jagers zochten ze wellicht een veilig onderkomen.
En tijdens het snoeien werden we verrast door twee grote hazen die in volle snelheid over het pad, door onze benen door wegvluchtten. We waren al even erg geschrokken van hen als zij van ons! We hebben de hazen nadien nog gezien in het park. Toch wel uitzonderlijke bezoekers! Zouden het misschien paashazen kunnen zijn?paashaas

Dat waren de parkweetjes weer – tot volgende keer!
Walter & C°